Op 18 juni presenteerde de staatssecretaris “voor Oorlog”, Peter Hegseth, het “nieuwe concept” van NAVO 3.0 tijdens een bijeenkomst van de NAVO-ministers van Defensie:
„Onze bondgenoten moeten zich meer inzetten. ... Dat is precies waar het bij de toezeggingen inzake defensie-uitgaven om draait: de NAVO omvormen tot een echte militaire alliantie die zich richt op harde macht. Een NAVO 3.0, gemodelleerd naar de NAVO 1.0 die de Koude Oorlog heeft gewonnen, waarbij onze bondgenoten daadwerkelijk de leiding nemen over de conventionele verdediging van Europa. (...) De kracht van de NAVO kwam van de strijders. Dat was de NAVO 1.0, een compromisloze gevechtsorganisatie (...)
Onze [Amerikaanse] nationale defensiestrategie stelt duidelijk dat we onze bondgenoten zullen aansporen om in actie te komen en hun rol te spelen. We zullen nauwlettend in de gaten houden welke bondgenoten dat niet doen en die ‘nee’, ‘misschien’ of ‘laten we afwachten’ antwoorden op het moment dat het er het meest toe doet.”
Duidelijk en zonder omwegen gezegd: de Verenigde Staten dwingen de Europese ‘bondgenoten’ om zich overmatig te bewapenen en sluiten hen op in de logica van de oorlog: expliciet moet het door de NAVO gedomineerde Europa ‘zijn rol spelen’ in de wereldwijde oorlog aan de Russische flank.
Dit is geenszins een ‘in de steek laten van Europa’, zoals de media en de politiek het voorstellen, maar juist een taakverdeling in de komende wereldwijde oorlog: de Verenigde Staten hebben al hun troepen in Oost- en West-Azië nodig om het hoofd te bieden aan China en Iran. Ze zijn geenszins van plan de oorlog in Oekraïne te stoppen, maar schuiven deze, zowel financieel als militair, af op de Europese „bondgenoten”:
„Ook aan Oekraïense zijde is vooruitgang geboekt. Dankzij het PURL-initiatief van president Trump hebben de bondgenoten het initiatief genomen om de ondersteuning van de Oekraïense defensie te financieren. De Oekraïners houden stand, zelfs tegen aanhoudende Russische aanvallen.”
En wee de weerspannigen: het Spanje van Sánchez begint pas de gevolgen te voelen van zijn pogingen om het internationaal recht na te leven. De vazallen weten dat ze „nauwlettend in de gaten worden gehouden” door hun meester.
Terloops legt Hegseth op ongezouten wijze het bestaansrecht van de NAVO bloot:
„De president [Trump] heeft simpelweg verklaard dat onze vliegtuigen vanaf bases in Europa moesten opstijgen, of dat onze schepen vanuit Europese havens moesten vertrekken, om doelen in het Midden-Oosten te raken (...) . Maar te veel van onze bondgenoten hebben dit geweigerd, of hebben geprobeerd ons te overspoelen met obscure juridische discussies, of hebben ons zelfs publiekelijk bekritiseerd omdat we deden wat zij zelf niet bereid of in staat zijn te doen. Dat was beschamend! Deze bondgenoten hebben de zonen en dochters van Amerika, onze zonen en dochters, in gevaar gebracht door hen de toegang, de vestiging van bases en het overvliegen te ontzeggen – zaken die nooit ter discussie hadden mogen worden gesteld. (...)
[NAVO 3.0] zal worden opgezet om te garanderen dat de NAVO zich snel en onomkeerbaar ontwikkelt naar een leidende rol voor Europa, door de hoofdverantwoordelijkheid voor de verdediging van Europa op zich te nemen, ervoor te zorgen dat onze strijdkrachten zijn afgestemd op de mondiale behoeften van de Verenigde Staten, en ervoor te zorgen dat onze toegangsrechten, onze bases en onze overvliegrechten duidelijk gewaarborgd zijn.”
Dacht u dus dat de NAVO was opgericht om „ons te beschermen”? Het beroemde „Artikel 5” van de NAVO waarnaar altijd wordt verwezen, luidt als volgt:
„[elk lid van het Bondgenootschap] zal de aldus aangevallen partij of partijen bijstaan door onmiddellijk, individueel en in overleg met de andere partijen, de maatregelen te nemen die het nodig acht, met inbegrip van het gebruik van gewapend geweld. ”
„de maatregelen die het nodig acht” betekent niet dat er aan de zijde van de aangevallen bondgenoot de oorlog wordt ingegaan. Het zou bijvoorbeeld kunnen gaan om het verstrekken van satellietinformatie, het leveren van wapens, of zelfs het verstrekken van krediet voor de aankoop van die wapens... Kortom, precies wat de NAVO nu al „ten gunste van“ Oekraïne doet – wat dat land zo goed in de afgrond heeft gestort.
Het werkelijke doel van de NAVO is niet om „ons te beschermen“, maar om als machtsprojectie voor het Amerikaanse imperialisme te dienen, met de volledige instemming van onze leiders. Het is niet ‘onze bescherming’ die wordt gegarandeerd, maar wel het netwerk van bases, de toegang tot onze havens, het recht om over ons grondgebied te vliegen, desnoods in strijd met het internationaal recht – die obscure juridische debatten. Het doel van de NAVO is het waarborgen van de Amerikaanse heerschappij over de wereld. En of men het nu 1.0, 2.0 of 3.0 noemt, verandert niets aan deze fundamentele realiteit.